Ontwikkelingstrauma, overdracht thuis en de weg naar rust
Ontwikkelingstrauma ouders Den Haag gaat zelden over één grote gebeurtenis, maar over jaren van gemiste afstemming en voorspelbaarheid. Je lichaam bleef “aan”, je kind leest die toon sneller dan je woorden. In dit verhaal laat ik zien hoe een ouder binnenkwam met hoge schouders en een strakke kaak, wat we in drie maanden deden (lichaamsgericht, bij de oorsprong) en wat er thuis veranderde: zachtere avonden, beter slapen, minder buikpijn na school. Dit is praktische, veilige hulp voor ouders in Den Haag/Haaglanden — zodat rust in jouw lijf voelbaar wordt als rust in huis. Voor ontwikkelingstrauma ouders in Den Haag kijken we niet alleen naar gedachten, maar vooral naar het lichaam. Kaakspanning, hoge adem en een “altijd aan”-ritme kleuren de sfeer thuis. Als jouw systeem zakt, wordt het huis voorspelbaarder — dat is co-regulatie.
In het kort
Altijd ‘aan’ op werk, gezellig thuis, leeg vanbinnen. Je lijf draagt oud patroonwerk: kaak vast, adem hoog, schouders omhoog. Dat is geen zwakte—het is een systeem dat je ooit beschermde. In dit artikel lees je hoe je van zorgvuldig overleven naar echt aanwezig beweegt, wat dat in je gezin doet, en hoe een traject van 3 maanden er in de praktijk uitziet.
Het verhaal: “Ik wil dat ons huis weer ademt”
Ze kwam binnen met die bekende glimlach die alles redt. Overdag professioneel, ’s avonds sociaal. ’s Nachts wakker rond 03:00.
“Op papier gaat het goed. Alleen… ik ben moe van sterk spelen,” zei ze.
Haar dochter (7) sliep onrustig en doolde geregeld door het huis. Haar zoon (10) kwam na school met buikpijn thuis. “Ik wil geen trucjes meer. Ik wil dat het thuis zachter en voorspelbaarder is.”
We begonnen niet bij harder je best doen, maar bij landingen. Eerst haar lijf, dan pas de woorden. Drie ankers per dag, 90 seconden thuiskomen na school, een paar zinnen die veiligheid bouwen. Ondertussen legden we de laag eronder bloot: waar ‘ik fix het wel’ ooit is ontstaan.
Wat hier echt speelt (helder en gewoon Nederlands)
Ontwikkelingstrauma is vaak geen “grote klap”, maar een optelsom van gemiste afstemming, te weinig rust en onduidelijke grenzen. Je zenuwstelsel leert dan beschermen: pleasen, hard werken, veel dragen.
Overdracht thuis betekent: jouw spanning wordt sfeer. Kinderen lezen je toon en tempo sneller dan je woorden. Als jouw stem zakt en je ritme voorspelbaar wordt, voelt je kind zich veilig.
Hoe we werken in mijn Transformatietraject (10–20 sessies, maatwerk)
1. Lichaam eerst
We brengen je systeem omlaag vóór we praten. Denk aan 3–2–1-mindfulness (kijk 3 dingen, voel 2 plekken, noem 1 geluid) en langere uitademing. Korte, haalbare ankers: opstaan, na lunch, voor slapen.
2. Oorsprong helen
Delenwerk & innerlijk kind: we ontmoeten de delen die ooit zijn gaan dragen. Korte opstellingen om oude gezinscontracten zichtbaar te maken. Schaamte en schuld krijgen taal; daarna volgt reparatie.
3. Thuis voorspelbaar maken
Een 10-minuten “thuiskom-ritueel” na school: niemand hoeft iets, snack, stilte. Avondritme dat elke dag ongeveer hetzelfde is. Grenzen met zachte rug: duidelijke randen, warme nabijheid.
4. Zinnen die kinderen wél kunnen horen
“Ik ben hier.”
“We doen het stap voor stap.”
“We praten zo verder—nu eerst rust.”
Korte, lage toon. We oefenen eerst zonder “hete” situatie.
5. Borging
Mini-plannen voor drukke dagen. Een klein zelfzorgblok in je agenda. Eén taak terugleggen. Eén gesprek op werk met een heldere ‘nee’ die vriendelijk blijft.
Mini-oefening: 3–2–1 in 60 seconden
- Voeten op de grond
- Kijk 3 dingen in de kamer
- Voel 2 plekken in je lijf
- Noem 1 geluid
Wacht een moment — laat je adem vanzelf zakken. Doe dit vóór je volgende meeting en vanavond nog een keer.
Ouders die met ontwikkelingstrauma in Den Haag bij mij komen, melden na enkele weken: lagere stem, heldere grenzen zonder hard te zijn, kinderen die sneller inslapen en rustiger uit school komen.
Het transformatietraject: 3 maanden later (ouders & werk)
“Na zes sessies merkte mijn team het eerst: mijn stem is lager, ik reageer minder op prikkels. Thuis werd het daarna stiller. Mijn dochter valt nu binnen twintig minuten in slaap en blijft liggen. Mijn zoon komt rustiger uit school—buikpijn is zeldzaam. Ik slaap vijf nachten per week door en word zonder knoop in mijn maag wakker.
Het grootste verschil? Ik doe minder en het voelt als meer. Grenzen klinken helder zonder hard te zijn. We hebben ritme, en ik heb weer ruimte in mijn lijf én in onze avonden.”
R. P., HR-manager (Den Haag)
“Praktisch en lichaamsgericht—geen franje, wel effect. Ik herken mijn aan-stand en kan schakelen. Dat voelt professioneel én menselijk.”
T. A., IT lead
Wat dit voor je kind(eren) doet
- Veiligheid: voorspelbaar ritme, lagere toon, heldere randen
- Slaap: sneller inslapen, minder nachtelijk dwalen
- Regulatie: rustiger na school, minder buikpijn/hoofdpijn
- Relatie: meer nabijheid zonder overweldiging
Veelgestelde vragen (kort en eerlijk)
Hoe snel merk je iets?
Vaak binnen 2–3 weken lichte verschuiving in adem, toon en avondritme. Verdichting komt in de weken erna.
Moet mijn kind mee?
We beginnen bij jou. Kinderen voelen jouw daling. Zo nodig betrekken we je kind(eren) gericht, kort en veilig.
Is dit ‘zweverig’?
Nee. We werken lichaamsgericht én psychotherapeutisch, stap voor stap, met duidelijke taal en praktische tools.
Klaar voor een andere basis?
In mijn Transformatietraject werken we hoofd, hart en lichaam in één lijn. Eerst veiligheid in jou; dan zachtheid en voorspelbaarheid in huis.
Stuur DM “ECHT” voor een korte oefening + kennismaking
Niet harder je best doen, maar anders aanwezig zijn. Daar werken we aan in mijn therapietrajecten: hoofd, hart en lichaam in lijn.